در فهرست زير به چند موقعيت و چند نوع از افرادي كه داراي ويژگي هاي نه چندان مثبت هستند، اشاره شده است و البته بهترين توصيه در چنين شرايطي، ازدواج نكردن است:
 
-  اگر يكي از شما به طور خستگي ناپذيري چنين سوالاتي را مطرح مي كند
مطمئني كه دوستم داري؟» يا «واقعاً برايت اهميت دارم؟» (تيپ تأييد خواه)) 
-  اگر زماني كه با هم هستيد بيشتر وقت شما به جر و بحث و مخالفت مي گذرد. (رابطه عشق-تنفر)
-  اگر با وجود اين كه زمان بسياري را با هم مي گذرانيد، واقعاً يكديگر را به عنوان يك فرد نمي شناسيد يا با افكار يكديگر ارتباط برقرار نمي كنيد. 
-  اگر با پدر و مادر خود رابطه خوبي نداريد و همسر آينده شما «درست شبيه» اين والد نامطلوب شما است. 
-  اگر دليل ازدواج شما، يافتن كسي است كه برايتان «مادري» يا «پدري» كند.
 -  اگر احساس مي كنيد كه تصميم به ازدواج از طرف پدر يا مادر همسر آينده تان به شما تحميل شده است. 
-  اگر مدام جملاتي مانند اين در سرتان مي چرخد: «شايد همه چيز بعد از ازدواج درست شود».
-  اگر فرد مورد نظرتان مي خواهد كه همه دوستان قديمي خود را ترك كنيد و يك زندگي اجتماعي تازه برپا كنيد. (تيپ مالكيت طلب). 
-  اگر او همه تصميم هاي مهم در رابطه با شما را به تنهايي اتخاذ مي كند و شما از اين كار او بسيار ناخشنوديد. (تيپ فرمانده). 
-  اگر او بارها «از كوره در مي رود» و در كنترل خلق و خوي خود ناموفق است.
  

 در نهايت سه توصيه براي شما دارم كه مي توانند در جلوگيري از ازدواج با چنين ويژگي هايي مفيد باشند:  بياموزيد كه  ويژگي های بالا را در خود و ديگران تشخيص دهيد و تا حد امكان قبل از ازدواج، درپي درمان آن باشيد.

۱- به خاطر داشته باشيد كه ازدواج مشكلات شخصيتي را حل نمي كند كه هيچ، در بسياري از موارد آن ها را شديدتر هم مي كند.
۲- در سن پايين ازدواج نكنيد.
۳- قبل از ازدواج به خوبي با شخص مورد نظر خود آشنا شويد.

حالا نظر شما در این باره چیه؟؟؟؟