می گویند یه روزی شخصی درخیابان ناگهان ایستاد ودرحالی که به آسمان خیره شده بود ،لبهایش شروع به تکان خوردن کردند یک لحظه بعد عده ای ازعابران پشت سراو ایستادند وشروع کردنت به آسمان خیره شدن وکم کم حرفهایی ردوبدل شد که چه چیزی درآسمان دیده میشود کلماتی نظیر قمرمصنوعی ، هواپیمای بدون سرنشین و...تا اینکه بالاخره اون نفر اول عطسه ای کرد وقضیه تمام شد ومعلوم شد آن فرد قصد عطسه کردن داشته است .این داستان البته یک داستان غیر واقعی بوده اما امروز درخیابان به منظره ای برخوردم که  به نوعی با این داستان شباهت دارد البته ازنوع واقعی اش واینگونه بوده که فردی درخیابان که کارتبلیغی میکرده برشورهای تبلیغاتی خودرابو میکرد وبعد به  رهگذران میداده من کنجکاو که شاهد این منظره بودم متوجه این نکته شدم که اکثر کسانی که این برشورهارامیگرفتند آن رابو میکردند درصورتی که بوی خاصی نداشته است ومن  که دنبال سوژه برای نوشتن میگشتم آن رایافتم وآن یک موضوع رفتار اجتماعی  یعنی همنوایی است که شاید شما بااین مثل که خواهی نشوی رسواهمرنگ جماعت شو زیاد برخوردکرده باشید نه بگذارید پارافراتر بگذارم تاحالاشده که دریک نمایش کمدی وقتی دیگران می خندند شما هم همراه اونا بخندید ویاتاحالا شده دریک سخنرانی وقتی   دیگران همه کف میزنند همراه اونا کف بزنید ویا هورا بکشید  به این عمل شما  می گویند همنوایی بدین معنا که فردتحت تاثیر جمع دررفتار خودتغییر ایجاد کند وخیلی ازماها تحت تاثیر جمع رفتارهایی ازما سر میزند که شاید درحالت فردی آن عمل  ازما بعید بود . معنای همنوایی همان « جوگیر شده » خودمان است .

                                           آیا  تاحالا جوگیر شدین؟

چون میدانم انعکاس رفتارم بادیگران به خودم برمیگردد ویا به زبانی می توان گفت که هر تابشی بازتابشی دارد پس دیگران راسرزنش نمی کنم چون میدانم آنها مرا سرزنش خواهند کرد و تلاش میکنم که ازدیگران عیب جویی نکنم تا خود مورد عیب دیگران واقع نشوم پس میدانم دیگران مثل پژواک صدا ازکوه بامن برخورد خواهند کرد شما چطور؟؟